intersiderale - διαστρική

17N

Επιστημονική Φαντασία, «17Ν», Εκλογές, Ολυμπιάδα, Κονδύλια

τετάρτη 24 Ιούλιος 2002, Απο bosaila

Οι τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Στίβεν Σπίλμπεργκ ετοιμάζει νέα ταινία επιστημονικής φαντασίας, με θέμα την τρομοκρατία.

Το σενάριο της ταινίας έχει περίπου έτσι:
Υπάρχει μια τρομοκρατική οργάνωση φοβερή και τρομερή η οποία παραμένει ασύλληπτη για 27 χρόνια, προκαλώντας τον πανικό στις διωκτικές αρχές και σκοτώνοντας όποιον θέλει χωρίς να μπορούν να εντοπίσουν ούτε το παραμικρό στοιχείο γι’ αυτήν.
Ξαφνικά, μια ωραία βραδιά γίνεται κάτι αναπάντεχο: Αυτό που ήταν ανίκανοι να πετύχουν οι μπάτσοι για 27 χρόνια το πετυχαίνουν οι ίδιοι οι τρομοκράτες. Έχουν την πρώτη αποτυχία τους. Κι αυτό γιατί μετά από τόσα χρόνια δεν είναι πια παιδαρέλια, τους έχουν πάρει τα χρόνια και οι βόμβες που κουβαλάνε δεν συγχωρούν τα πρώτα συμπτώματα του Parkinson. Έτσι, η βόμβα που είναι έτοιμοι να τοποθετήσουν σκάει στα χέρια του τρομοκράτη.
Και οι μπάτσοι πανηγυρίζουν την πρώτη τους σύλληψη. Και όχι μόνο αυτό. Ο τρομοκράτης κουβαλάει την ατζέντα με τους υπόλοιπους της οργάνωσης (γιατί εκτός από Parkinson, έχει και τα πρώτα συμπτώματα άνοιας και δεν θυμάται και πολύ καλά πια). Αλλά και τα κλειδιά της γιάφκας.
Έτσι τα πράγματα γίνονται εύκολα για τα τσακάλια της αντιτρομοκρατικής και των ξένων πρακτόρων. Συλλαμβάνουν τον ένα μετά τον άλλο τους τρομοκράτες.
Όσους δεν έχει η λίστα της ατζέντας και είναι δύσκολο να τους βρουν, προσέρχονται οικειοθελώς στα αστυνομικά τμήματα με ένα «Καλημέρα σας! Ανήκω στη 17Ν και ήρθα να παραδοθώ». (Αυτό το κομμάτι του σεναρίου είναι ένα διάλειμμα γέλιου με μια σατυρική αναφορά στις παλιές καλιές ελληνικές ταινίες).
Μ’ αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνεται τελικά η εξάρθρωση της τρομοκρατικής οργάνωσης.
Και όλα θα πάνε κατ’ ευχή:
Η τρομοκρατία δεν υπάρχει πια και όλοι αισθάνονται ασφαλείς. Όχι μόνο οι ιθαγενείς, αλλά και οι αλλοδαποί οι οποίοι καταφθάνουν για την Ολυμπιάδα. Είναι μάλιστα τόσοι πολλοί που το νέο αεροδρόμιο δεν μπορεί να τους ικανοποιήσει και χτίζεται καινούργιο. Φυσικά και το καινούργιο το φτιάχνει η ίδια γερμανική εταιρεία, η οποία αναλαμβάνει και το μάνατζμεντ για το υπόλοιπο του millennium.
Όσο για υπόλοιπα έργα φυσικά συνεχίζονται και ολοκληρώνονται και όλοι είναι ευχαριστημένοι που η κυβέρνηση, μετά την τρομοκρατία, εκσυγχρονίζει τη χώρα με το μοίρασμα της πίτας των τρισεκατομμυρίων.
Και φυσικά, μετά από όλα αυτά τα επιτεύγματα η κυβέρνηση ξανακερδίζει τις επόμενες εκλογές.Και εδώ θα είχαμε το happy end, αν δεν υπήρχε, όπως πάντα στις ταινίες, και ο δαιμόνιος καλός που αναζητά τη σύνδεση όλων των αδύναμων κρίκων της αλήθειας.
Αυτός λοιπόν ο δαιμόνιος καλός, ψάχνοντας ανακαλύπτει την αλήθεια:

(Σ’ αυτό το σημείο το σενάριο κόβεται στα δυο. Θα γυριστούν δυο εκδοχές της ταινίας, και θα προβληθούν και οι δυο, με διαφορά ενός χρόνου).

Η πρώτη εκδοχή προβλέπει ότι τελικά η τρομοκρατική οργάνωση αποδεικνύεται απομεινάρι μιας αντιδικτατορικής οργάνωσης. Σ’ αυτήν την οργάνωση συμμετείχε και ο πρωθυπουργός (που τότε ήταν τροτσκιστής). Συνεπώς, τους ήξερε όλους και απλά πρόδωσε τους πρώην συντρόφους του για να ξαναβγεί πρωθυπουργός (καθώς είχε έρθει σε δύσκολη θέση και το κόμμα του ήταν πολύ πίσω στα γκάλοπ μέχρι την επιτυχία κατά της τρομοκρατίας).

Η δεύτερη εκδοχή της ταινίας προβλέπει ότι η τρομοκρατική οργάνωση ήταν παρακλάδι των ξένων πρακτόρων, και είχε φτάσει η ώρα της απόσυρσής της (γιατί πια δεν υπήρχε η ανάγκη για κρυφές οργανώσεις, αφού η παγκόσμια κοσμοκρατορία μπορούσε να κάνει πια ό,τι ήθελε στα φανερά χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανένα).

Το τέλοςτηςταινίαςκρατιέταιμυστικό(γιανα υπάρχει και αγωνία στο θεατή).
Επίσης δεν έχει γίνει γνωστό αν το τέλος θα είναι κοινό, ή αν θα είναι διαφορετικό για κάθε εκδοχή.

Μπορείτε όμως να ακούσετε το soundtrack της ταινίας.

Απαντήστε σ\`αυτό το άρθρο

SPIP | squelette | | Πλάνο του site | Suivre la vie du site RSS 2.0